Geen muurtje maar een raam

img_6670Een nieuw schooljaar is begonnen en ik ben begonnen aan mijn minor ‘Ontwikkelingsgericht (leren) trainen’. Een aantal CMV-studenten volgen deze minor ook, maar ik heb ook een heleboel nieuwe mensen mogen ontmoeten. Tijdens een training over belemmerende overtuigingen kwamen we terecht op het muurtje wat iedereen heeft. Dat je beschermt en je veiligheid biedt. Alleen bij mij voelt het niet als een muurtje, voor mij voelt het als iets anders.

a4985c5d004c50e81245642298cf7c01En niet dat ik dat muurtje niet ken. Dat muurtje ken ik maar al te goed. Jarenlang droeg ik hem om mij heen, 2,5 jaar lang kon niemand door mijn muurtje heenkomen. Ik wilde mijn gevoel niet laten zien, niet kwetsbaar zijn. Maar een klein jaar geleden ging ik steen voor steen mijn muurtje afbreken. Soms kon ik hem niet verder afbreken. Regelmatig had ik de behoefte om stil te staan. Inmiddels heeft mijn muurtje ruimte gemaakt voor een raam.

img_6669Een raam waar ik doorheen kan kijken, die ik open kan zetten en mijn hoofd naar buiten kan steken. Een raam waar ik in een veilige zone mijn gevoel kan delen, mij kwetsbaar kan opstellen. Een raam waaruit ik kan schreeuwen dat ik hulp nodig heb, maar ook een raam waaruit vaker gelach klinkt. Gelach, omdat ik het leven zo ontzettend leuk vind. En soms als ik het even nodig heb, kan ik mijn raam dichtdoen en kan ik mij in mijn cocon terugtrekken. Nog steeds kunnen anderen mij zien. En wanneer ik echt even alleen wil zijn doe ik de gordijntjes dicht. Als ik er weer klaar voor ben doe ik ze op een kiertje om naar het zonlicht buiten te kunnen kijken.

2 thoughts on “Geen muurtje maar een raam

  1. Eline schreef:

    Hoe leuk! Je schrijft hoe je praat 🙂 haha soms denk ik echt dat hoor ik haar zo zeggen! Mooi dat je muur nu veranderd is in een raam!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *