Sprekershart

‘Lindsay, mocht er zich ooit eens de aanleiding voordoen zou jij dan jouw verhaal willen vertellen?’ Ik herinner mij die dag nog goed. De dag dat ik Alexandra vertelde waarom ik stage liep bij CliniClowns in de zomer van 2015. Dit verhaal, mijn verhaal gaf de waarde van het werk aan. Hoe mooi zou het zijn om anderen op deze wijze te inspireren?

Toen Alexandra de vraag stelde wist ik niet of ik het kon. Spreken voor een grote groep mensen. Voor die grote groep mensen mijn verhaal vertellen. Maar ik kon tegen die tijd altijd nog nee zeggen. Het was geen verplichting. Alleen toen ik eind november 2016 gebeld werd of ik dit wilde doen overwon mijn enthousiasme het. Deze kans, voor deze mensen, ik wil niets liever dan dit doen.

Dus zo zat ik met Dominique 20 december in de auto naar Eindhoven. Dorel, produceert onder andere de maxi cosi, had €21.230 opgehaald voor CliniClowns. Het negende jaar al dat CliniClowns geld van deze mensen mocht ontvangen, maar nog nooit was de cheque zo groot. Des te groter de eer. En op een kneitertoffe locatie, namelijk het Philips Stadion. Iets in de trant van als je het doet moet je het goed doen, toch?


Ik had mijn verhaal goed voorbereid en in de auto nam ik hem door met Dominique. Zij werkzaam bij CliniClowns was geraakt door mijn verhaal. ‘Lindsay, dit is zo mooi, als je het straks zo verteld, wauw, echt gaaf!’ En er kwam een soort rust over mij heen. Tuurlijk, ik was wel een beetje zenuwachtig, maar dit kon ik en voor ik het wist ontmoette ik de directeur van Dorel en niet veel later stond ik op dat podium voor 200 mensen met een microfoon in mijn hand.

Voor deze mensen vertelde ik mijn verhaal. Over een meisje dat elf jaar terug in het ziekenhuis lag na een verkeersongeluk. Dat CliniClown Joep haar kamer kwam binnenzetten met een babybox vol met kaarten. En dat terwijl Joep de kaarten over haar bed strooide het twaalfjarige meisje weer begon te lachen. Dat ik weer begon te lachen en dat de herinnering van Joep een grote krachtbron was tijdens mijn revalidatie. Dat zij de motivatie was voor mijn stage bij CliniClowns en dat ik vandaag de dag ambassadeur ben. Ik sprak mijn dankbaarheid uit naar de werknemers van Dorel. Hoewel CliniClowns het werk doen, maken zij het werk mogelijk. Zij maken het mogelijk dat kinderen nu als mij toen even mogen vergeten  en heel even gewoon kind mogen zijn. Terwijl ik mijn verhaal vertelde zag ik hoe geraakt de zaal reageerde, sommige met een traan. Ik had ze geïnspireerd, maar zij mij net zoveel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *