Making new memories

Na mijn verjaardag en onze nacht uit, waar je hier over kan lezen was het tijd om mijn koffer te pakken. Ik had geen idee waar ik naartoe zou gaan, en dat maakt het best lastig. Het zou koud worden, dus warme truien mee, niet teveel aangezien we alleen handbagage meekonden nemen. Ik legde wat spullen om mijn bed en vroeg of dit zo alle spullen waren. Het bleek het geval, op naar Haarlem waar we zouden slapen, voordat we maandagochtend om 5 uur in de ochtend in de auto zouden zitten…

We hebben het over onze favoriete vakantie’s en ik noem mijn vakantie naar Praag met mijn toenmalige vriend. Hoewel het mijn mooiste vakantie was heb ik geen foto’s meer. Na onze break-up wilde ik afscheid nemen van alle herinneringen. Toen ik de foto’s wegdeed beloofde ik dat ik terug zou gaan, nieuwe herinneringen zou gaan maken. Geen idee dat ik er 12 uur later weer rond zou lopen…

Als we gaan boarden zie ik het op het bordje staan. Gaan we naar Praag??? ‘Ja,’ zegt ze glundert. Ik knuffel haar maar besef het nog niet helemaal. We gaan naar Praag. Mijn geliefde stad waar zij nog nooit was geweest. Pas als we hoog in de lucht zitten besef ik het me echt. Ik ga terug. Samen met mijn beste vriendin. En dan komen de traantjes. Ik had niet durven dromen dat ik die nieuwe herinneringen zou maken met mijn beste vriendin. Het was nu al het mooiste verjaardagscadeau wat ik ooit kreeg.


En zoals ik gewend ben nooit half werk. We slapen in een prachtig hotel met het stadsplein op loopafstand. Het is heerlijk om weer terug te zijn. Heel anders aangezien het nu hartje winter is, maar ik geniet met volle teugen. Wat was ik hier aan toe. Op onze tweede dag doen we een stadswandeling met een gids. Dennis van Praag Tours laat ons Praag zien. Hij maakt de verhalen af die ik ergens in mijn geheugen had opgeslagen. Op de John Lennon Wall krijgen we een stift om zelf iets achter te laten, we moesten even denken tot ik zei: ‘making new memories.’ Dat was waar deze hele reis om draaide.

Onze derde dag vliegen we eind van de middag terug naar Nederland. Alleen niet voordat we nog even de wellness zijn ingedoken om onze trip goed af te sluiten. En eigenlijk wil ik nog niet terug, we willen allebei niet terug. Dit blijft een stad die je kunt blijven ontdekken. Begin van de avond landden wij weer in Nederland en voor het eerst heb ik heimwee. Heimwee naar Praag in plaats van naar huis.

Lieve Lisa, ik heb het al tegen je gezegd, maar ik ben je zo dankbaar voor dit verjaardagscadeau. Je had geen idee wat voor emotionele waarde hier achter zat. Dankjewel dat je bij mijn nieuwe herinneringen was. Maar vooral dankjewel dat je mijn beste vriendinnetje bent.

Drie kusjes op je wang

Afgelopen zaterdag mocht ik 24 kaarsjes uitblazen, ik was jarig! Het liefste vier ik dit met de mensen om mij heen die dichtbij mij staan, waar ik zelf ook veel om geef. We eindigde onverwacht nog in de stad en belandde om half vijf in bed. Kortom een heel goed feestje gevierd!

De twee dagen ervoor tussen alle afspraken door een chocoladetaart en een cheesecake gebakken. Ik vind het elk jaar een leuk idee en ook elk jaar denk ik weer, waarom? Mijn moeder bakt een heerlijke stroopwafeltaart, dus dat scheelde weer een beetje. Mijn broertje komt vrijdagavond al dus die kon zaterdagochtend mooi meehelpen. Lees verder

Bint – oud in een nieuw jasje

De Koninklijke Schouwburg in Den Haag, 5 januari. De eerste voorstelling voor dit jaar. Samen met mijn beste vriendinnetje ga ik naar Bint. Een voorstelling over een schoolklas. In 1934 geschreven door F. Bordewijk, maar de inhoud past nog prima in de hedendaagse Nederlandse maatschappij.

Allereerst de Koninklijke Schouwburg in Den Haag met zijn karakteristieke elementen. Wauw, wat ziet dat er gaaf uit. Ik ben eenmaal eerder in dit theater geweest, maar het blijft indrukwekkend. Mooie plafondschilderingen in de zaal. Wij probeerden eruit te halen wie er stond afgebeeld, maar kwamen er jammer genoeg niet uit…

Lees verder

2017: bring it on!

img_73562016, het jaar dat ik voor de eerste keer aan de beruchte goede voornemens zou gaan doen. En stiekem wilde ik wel iets geks doen. Misschien voor mij niet de grootste uitdaging, maar na mate ik vertelde over mijn idee werd het meer  en meer een statement. Ik zou een jaar lang geen alcohol drinken. ‘Lindsay, dat zou mij nooit lukken!’ of ‘Lindsay, dat is echt niet gezellig.’ Waarom zou ik niet gezellig zijn zonder alcohol? Ik ben geen groter drinker of iets. Misschien twee glazen wijn in de maand. Maar de reacties uit mijn omgeving, die vond ik het interessants. En ik heb gewoon mijn jaar volgemaakt! Was het lastig? Nee, niet echt. Het was wennen, voor zowel mijzelf als mijn omgeving. Gaande het jaar werd het steeds normaler. ‘O ja, Lindsay drinkt niet.’ Inmiddels heb ik mijn eerste glas wijn weer op, en toen werd het spontaan op Instagram geliked. Ben ik dan toch gezelliger met? 😉 Lees verder

Joyfull life #1: Theaterliefde

img_7312
Een nieuwe categorie op de vrijdag! De mensen die mij goed kennen weten hoe erg ik van het leven kan genieten. Ook hoe ik onwijs er tegenaan kan trappen en die blogs lees je ook wel terug op de dinsdag. Echter wilde ik ook iets doen met mijn vrolijkheid en daardoor ontstond joyfull life. De eerste vrijdag van elke maand komt er een blog over iets wat mijn leven heel veel plezier brengt. En vandaag beginnen we met de eerste, mijn liefde voor theater.
Lees verder

Een nacht voor in de boeken…

img_7320Happy new year! 2017 is begonnen. Ik kan niet anders dan vertellen wat voor geweldig oud en nieuw ik heb gehad. Ik heb namelijk gewerkt op Kraft, een groot nieuwjaarsfeest waar de nadruk lag op technomuziek, gezelligheid en het nieuwe jaar goed beginnen.

Het was de eerste keer dat ik ging werken met Oud & Nieuw en dan nu ook nog eens in de nacht. 23.30 uur verzamelen om samen het nieuwe jaar in te knallen en vervolgens werken tot een uur of 8.30. Pittig, maar ik was goed voorbereid, mijn slaapritme een dag van te voren al een beetje veranderd en laat opgestaan. Ik moet zeggen dat me dat prima afging. Wat het natuurlijk extra leuk maakte, is dat ik met vier andere collega’s van Flint zou gaan werken. Nog niet genoemd, maar het feest werd in ons vertrouwde theater georganiseerd. Lees verder

Coppelia – ware schoonheid

img_7245Tijd voor ballet! Nee, ik ben geen grote balletkenner, maar vind het zeker leuk om te zien. Begin dit jaar zag ik mijn allereerste balletvoorstelling en woensdag 14 december de tweede. Dit keer ging ik met mijn beste vriendin naar Coppelia opgevoerd in het Nationaal Opera & Ballet te Amsterdam.

We hebben ons een beetje chic aangekleed, niet te chic, want overdag moeten we nog naar school. Voordat we na de voorstelling gaan, eten we een hapje op het Rembrandtplein en vervolgens mag het dan echt beginnen. Als je richting het gebouw loopt, wat aan de Amstel ligt, begint het al te kriebelen. Dit wordt een magische avond.
Lees verder

Even in mijn veilige bubbel…

Ik heb de behoefte om te schrijven, dingen op papier te zetten. Ik wil dit op papier zetten, ik weet alleen niet hoe. Nog maar twee zinnen en de tranen prikken in mijn ogen. Wat is het toch oneerlijk in de wereld… Maar goed, laat ik maar beginnen waar het allemaal begon…

Zondagavond en we staan op het punt om te beginnen met werken. Eigenlijk werk ik niet op zondag, maar vandaag val ik voor een collega in. We hebben een Facebook-actie gehouden en ik wil op Facebook kijken hoeveel reacties er zijn. Dat kan ik niet vinden en ik ga terug naar mijn homepage. Daar staat in bericht dat alles stil doet staan. Lees verder

Jij bent onmisbaar!

poster19 november was het dan eindelijk zover; de vrijwilligersdag van Stichting CliniClowns. Samen met een aantal medevrijwilligers en wat helpende handen van kantoor hadden we een dag vol activiteiten georganiseerd. Spelletjes, goede gesprekken, een rondleiding door het CliniClowns College. De pret kon niet op. En dat allemaal om dat ene te benadrukken. De vrijwilligers van Stichting CliniClowns zijn onmisbaar en jij dus ook! Lees verder

insp;re

ff18f324aab9f160ddc0dcbb0cd390bf

Een schrijver kan kiezen om een zin door te laten lopen door een puntkomma te gebruiken. Of door het af te breken door de zin te eindigen met een punt. Sommige mensen komen in hun leven op een punt terecht waar er een punt gezet kon worden; zij ‘kozen’ er alleen voor om een puntkomma te zetten.

Twee weken terug blogde ik nog over 16 november. De dag waar een punt achter mijn leven had kunnen komen. Echter het werd een puntkomma. De jaren erna zijn niet altijd makkelijk geweest. Sterker nog ik heb ooit een depressie gehad, ik heb een burn-out gehad. Via via kwam ik op het Project Semicolon terecht, ook wel Project Puntkomma. Hierin staat de puntkomma symbool voor de keuze om te leven. Om nu toe te geven aan je verlangen om door te gaan, hoe zwaar de keuze soms ook was. Soms bekeek ik het dag voor dag. Elke nieuwe dag was weer winst. En inmiddels kan ik zeggen dat ik verliefd op het leven ben geworden. Lees verder