Joyfull life #2: Op ontdekkingstocht

Wat is er nou niet leuker dan dingen doen die je nog nooit gedaan hebt? Dat wil niet zeggen dat je gelijk uit een vliegtuig moet springen of van een brug moet springen met een touw om je enkel. Hoewel dit natuurlijk heel leuk kan zijn, nog niet gedaan. Maar waar ik meer op doel is op ontdekkingstocht gaan. Naar iets gaan kijken wat je niet alledaags zou doen. Zo weet ik nog heel goed dat we out of the blue naar de opera gingen.

Voor een vak binnen mijn opleiding moesten we een verslag schrijven over een voorstelling die we bezocht hadden. Zoals ik al in Joyfull life #1 beschreef zit het met het bezoeken van theatervoorstellingen wel goed, dus ik had keuze waarover mijn verslag ging. Toen we op school hoorde dat we voor een studentenprijs naar een opera konden gaan was dit een reden om op ontdekkingstocht te gaan. Hoe leuk zou opera kunnen zijn?

 

Met twee vriendinnen, die ik van de opleiding ken, ging ik naar deze operavoorstelling genaamd Der Rosenkavalier. Dit was gelijk uitpakken de voorstelling duurde meer dan vier uur. Wel inclusief twee pauzes van twintig minuten, desondanks blijft het een lange zit.

De voorbereiding voor de voorstelling is alleen al leuk. Lekker optutten, leuk jurkje aan. We hebben er alle drie zin in. En wat ziet iedereen er netjes uit! Het is even een beetje raar. Ik voel me niet helemaal op mijn plaats hier. Zelf ben ik niet opgegroeid met het regelmatig bezoeken van theater of musea, laat staan dat ik verstand van opera heb. Maar de interesse, die is meer dan aanwezig.

In de waanzinnige zaal plaatsgenomen worden we meegenomen in een grote beleving. De opera is Duits, maar ze hebben een Nederlandse en Engelse boventitel waardoor je het mee kan lezen. Het verbaast me dat ik het eigenlijk heel goed kan volgen. In het eerste deel moet ik heel erg wennen. Je verwacht dat ze ergens stoppen met zingen en dat gebeurt maar niet. In het tweede deel en derde deel zit ik er helemaal in. De prachtige kostuums, het decor, de zang, waanzinnig. Ik ben echt onder de indruk. De pauzes zijn precies op de juiste moment waardoor het voor ons als publiek ook fijn is om even de benen te strekken. Vervolgens lezen we in het programmaboekje wat we in het volgende deel kunnen verwachten.

Maar we hebben genoten, sindsdien ben ik niet meer naar een opera geweest. Maar mocht ik de kans krijgen, sla ik hem geheel niet af!

Joyfull life #1: Theaterliefde

img_7312
Een nieuwe categorie op de vrijdag! De mensen die mij goed kennen weten hoe erg ik van het leven kan genieten. Ook hoe ik onwijs er tegenaan kan trappen en die blogs lees je ook wel terug op de dinsdag. Echter wilde ik ook iets doen met mijn vrolijkheid en daardoor ontstond joyfull life. De eerste vrijdag van elke maand komt er een blog over iets wat mijn leven heel veel plezier brengt. En vandaag beginnen we met de eerste, mijn liefde voor theater.
Lees verder

De . die een ; werd.

Lief dagboek,

Voor velen is vandaag een dag als alle andere. Voor mij zal 16 november nooit meer normaal worden. Dit jaar is 16 november extra raar, dit jaar is het op een woensdag. Net zoals elf jaar geleden…

Ik weet het nog zo goed. Ik stapte ’s ochtends op mijn fiets. Het was mistig, regenkleding aan. Onderweg naar school en als ik uit school kwam zou ik de cadeau’s voor mijn surprise kopen. We hadden in de klas de dag ervoor lootjes getrokken. Onderweg maakte ik een foto van de lucht. De wolken hadden een grappige vorm. Ongeveer tien minuten later was de klap, de klap die alles deed veranderen.

img_6741 Lees verder

Houdt het dan ook nooit op?

16 november 2016. Dan is het precies 11 jaar geleden. Dan is 16 november alweer 11 keer voorbij gekomen nadat ik 16 november 2005 een ongeluk kreeg. Dit jaar valt het op een woensdag. Net als toen. Alleen door het berichtje wat ik zondagavond kreeg was 16 november 2005 even heel dichtbij.

img_6828Het is mijn broertje die mij een link doorstuurt van de krant. De regiokrant uit de regio waar ik opgroeide. Middels de link wordt ik doorgestuurd naar een artikel over een fietster dat gewond is geraakt door een aanrijding met een bestelbus. Precies op dezelfde kruising en ook met een bestelbus. Precies op mijn kruising. Heel even staat de wereld stil. Houdt het dan ook nooit op? Lees verder

Geen muurtje maar een raam

img_6670Een nieuw schooljaar is begonnen en ik ben begonnen aan mijn minor ‘Ontwikkelingsgericht (leren) trainen’. Een aantal CMV-studenten volgen deze minor ook, maar ik heb ook een heleboel nieuwe mensen mogen ontmoeten. Tijdens een training over belemmerende overtuigingen kwamen we terecht op het muurtje wat iedereen heeft. Dat je beschermt en je veiligheid biedt. Alleen bij mij voelt het niet als een muurtje, voor mij voelt het als iets anders. Lees verder

TGH #2: we zijn gestart

Op maandag 29 augustus is de kick-off van mijn 50 days of Green Happiness. De zondagavond ervoor alvast mijn Cake for Breakfast gemaakt, aangezien deze in de oven afgebakken moet worden. Ik merk vooral dat ik er heel veel zin in hebt, ben benieuwd of het gaat bevallen en of ik alles lust. En hoe zou vegan eten mij bevallen? In deze blog deel ik je mijn eerste ervaringen.

IMG_6538 Lees verder

Ik vind mezelf voor het eerst de moeite waard

Ik ben de moeite waard 5Ze zit tegenover mij aan de andere kant van de tafel. ‘Lindsay je hebt het steeds over hoe je het anderen gunt, maar jij dan?’ Ik kijk haar aan. ‘Ik gun het mezelf ook.’ Tranen schieten in haar ogen als er uit het diepst van mijn hart klinkt ‘Ik vind mezelf de moeite waard.’ En dan besef ik mij dat ik dit voor het eerst zeg. Dat ik voor het eerst voel dat ik dit meen. Ik vind mezelf de moeite waard. Lees verder

Zeemeerminnenhaar

IMG_6144Een studiegenoot noemt mijn haar altijd zeemeerminnenhaar. Lang, beetje slag en een volle bos. ‘Mag ik even aan je haar zitten?’ Ik vind het heerlijk als iemand door mijn haar kroelt dus geen probleem. En toen kreeg ik een plan…

Na drie operaties in één jaar tijd was mijn haar niet meer wat het was geweest. Het was zwaar beschadigd en elke keer als ik naar de kapper ging moest er een flink stuk vanaf. Door goede verzorgingsproducten te gebruiken werd mijn haar weer sterker en gezond. Daarnaast begon mijn haar in snel tempo lengte te krijgen. Aangezien ik vaker te horen kreeg dat ik zulk mooi haar had wilde ik er meer mee doen en besloot het te laten groeien. Zo lang dat ik het kon doneren aan Haarwensen, een organisatie die met gedoneerde haren pruiken maakt voor kinderen die dit nodig hebben. Dit moest toch niet zo moeilijk zijn? Lees verder

I’m fine?

 

e3da1232a786ba16aee4fea8c2148abd

Hoe vaak zeg je I’m fine, maar dat je het eigenlijk niet meent? En hoe vaak hoop je dat iemand dat hoort? Het is een sociaal iets dat we zeggen dat het goed gaat als iemand er naar vraagt. Maar waarom eigenlijk? Wat is er verkeerd met zeggen dat het oké gaat? Of dat het even niet oké gaat? Lees verder