Het monster aan de overkant

Het monster staat aan de overkant van het ravijn. Hij gooit elke keer een touw, elke keer moet ik het touw vasthouden. Ik heb mijn handen vol. Zodra hij dat ziet trekt hij aan de touwen. Hij wil mij het ravijn in hebben en ik weet niet of ik hem kan vertrouwen. Ik wil hem niet vertrouwen, dus ik vecht terug. Alleen ik ben zo moe. Zo moe van het vechten tegen het monster in mijn hoofd.

Hij zit in mijn hoofd. Het monster aan de overkant van het ravijn staat voor alle negatieve stemmen die ik heb. Hij is een tijd afwezig geweest, maar ik hoor hem weer. Ik hoor hem zeggen wat hij van mij vindt, maar dat is niet wat hij echt zegt. Lees verder

Ik vind mezelf voor het eerst de moeite waard

Ik ben de moeite waard 5Ze zit tegenover mij aan de andere kant van de tafel. ‘Lindsay je hebt het steeds over hoe je het anderen gunt, maar jij dan?’ Ik kijk haar aan. ‘Ik gun het mezelf ook.’ Tranen schieten in haar ogen als er uit het diepst van mijn hart klinkt ‘Ik vind mezelf de moeite waard.’ En dan besef ik mij dat ik dit voor het eerst zeg. Dat ik voor het eerst voel dat ik dit meen. Ik vind mezelf de moeite waard. Lees verder

Loslaten

Lief dagboek,

Loslaten 1

18 november 2016. De dag waarop ik de kliniek achter me ga laten. Dat ik een jaar lang therapie heb gevolgd. Heel vaak ben gevallen, maar nog vaker ben op gestaan. Toen mijn psycholoog vertelde dat ze dacht dat ik er dan klaar voor was om het alleen te doen, schrok ik. Ben ik echt al zo ver? Ben ik mijn eetstoornis de baas? Ik twijfelde, hoe gaat het daarna verder? Lees verder