Even in mijn veilige bubbel…

Ik heb de behoefte om te schrijven, dingen op papier te zetten. Ik wil dit op papier zetten, ik weet alleen niet hoe. Nog maar twee zinnen en de tranen prikken in mijn ogen. Wat is het toch oneerlijk in de wereld… Maar goed, laat ik maar beginnen waar het allemaal begon…

Zondagavond en we staan op het punt om te beginnen met werken. Eigenlijk werk ik niet op zondag, maar vandaag val ik voor een collega in. We hebben een Facebook-actie gehouden en ik wil op Facebook kijken hoeveel reacties er zijn. Dat kan ik niet vinden en ik ga terug naar mijn homepage. Daar staat in bericht dat alles stil doet staan. Lees verder

De . die een ; werd.

Lief dagboek,

Voor velen is vandaag een dag als alle andere. Voor mij zal 16 november nooit meer normaal worden. Dit jaar is 16 november extra raar, dit jaar is het op een woensdag. Net zoals elf jaar geleden…

Ik weet het nog zo goed. Ik stapte ’s ochtends op mijn fiets. Het was mistig, regenkleding aan. Onderweg naar school en als ik uit school kwam zou ik de cadeau’s voor mijn surprise kopen. We hadden in de klas de dag ervoor lootjes getrokken. Onderweg maakte ik een foto van de lucht. De wolken hadden een grappige vorm. Ongeveer tien minuten later was de klap, de klap die alles deed veranderen.

img_6741 Lees verder

Houdt het dan ook nooit op?

16 november 2016. Dan is het precies 11 jaar geleden. Dan is 16 november alweer 11 keer voorbij gekomen nadat ik 16 november 2005 een ongeluk kreeg. Dit jaar valt het op een woensdag. Net als toen. Alleen door het berichtje wat ik zondagavond kreeg was 16 november 2005 even heel dichtbij.

img_6828Het is mijn broertje die mij een link doorstuurt van de krant. De regiokrant uit de regio waar ik opgroeide. Middels de link wordt ik doorgestuurd naar een artikel over een fietster dat gewond is geraakt door een aanrijding met een bestelbus. Precies op dezelfde kruising en ook met een bestelbus. Precies op mijn kruising. Heel even staat de wereld stil. Houdt het dan ook nooit op? Lees verder