Lang verhaal kort – alleen maar liefde

13 maart 2017, Stadsschouwburg Utrecht. Eindelijk de voorstelling ‘Lang verhaal kort’ van Remco Veldhuis. Ik zou in december gaan, maar kon door omstandigheden niet. In die week hoorde ik lovende woorden over deze voorstelling. ‘Lindsay, deze moet je gezien hebben. Probeer echt te gaan.’ Kortom ik kocht een kaartje om hem in Utrecht zien. Lang verhaal kort, in 100 minuten de Bijbel door. Met een mooi gesprek toen de voorstelling nog niet eens begonnen was.

Maar eerst over de voorstelling. Veldhuis en Kemper doen een jaar hun eigen ding. Remco Veldhuis besloot de Bijbel te gaan lezen. Een boek dat dagelijks 150.000 keer over de toonbank gaat. Het meest verkochte boek op de hele wereld. En toch snappen we er niet zo heel veel van. Of laat ik het beter zeggen, het roept zoveel vragen op. Remco Veldhuis doet een poging om wat meer duidelijkheid te creëren. En hoe, voor elk Bijbelboek een aparte map vol met aantekeningen. Maar voordat we beginnen zijn er drie regels: 1) alles is waar, 2) God bestaat en 3) als jij je beledigd voelt, dan voel je dat. Gaat vanzelf weer over. Met een flinke dosis humor neem hij ons mee in zijn verhaal. Een verhaal dat nimmer ingestudeerd voelt. Het voelt alsof hij het voor de eerste keer verteld, het is puur. Hij laat zien hoe actueel het Woord nog is. Welke tenenkrommende zinnen letterlijk in de Bijbel staan. En dat laat maar zien dat we allemaal ook maar mens zijn.

Het doet mij denken aan het gesprek wat ik vooraf in de foyer had. Ik ging alleen naar deze voorstelling en raakte in gesprek met een vrouw die ook solo was. Zij was speciaal uit Amsterdam naar deze voorstelling gekomen. Als dominee was zij benieuwd naar het verhaal. We hadden het over het geloof, het geloof dat voor mij alleen maar liefde is. Dat wanneer je vroeger moest verantwoorden als je ongelovig was, je dat nu moet als je gelooft in een God, hoe je deze ook wilt noemen. Dat wij het allebei bijzonder vonden dat iemand die ongelovig was, de Bijbel was gaan lezen en hier een hele voorstelling om heen maakte.

De voorstelling van Remco Veldhuis raakte me. Het was persoonlijk en kwetsbaar. En nimmer heeft hij de Bijbel belachelijk gemaakt. Hij was wel kritisch, maar zonder daar doelbewust iemand mee te beledigen. Hij was interactief met de zaal, wist de spanning erin te houden. En als je wilt weten wat zijn eindoordeel over de Bijbel is? De voorstelling is tot eind maart te zien in diverse theaters.

Joyfull life #2: Op ontdekkingstocht

Wat is er nou niet leuker dan dingen doen die je nog nooit gedaan hebt? Dat wil niet zeggen dat je gelijk uit een vliegtuig moet springen of van een brug moet springen met een touw om je enkel. Hoewel dit natuurlijk heel leuk kan zijn, nog niet gedaan. Maar waar ik meer op doel is op ontdekkingstocht gaan. Naar iets gaan kijken wat je niet alledaags zou doen. Zo weet ik nog heel goed dat we out of the blue naar de opera gingen.

Voor een vak binnen mijn opleiding moesten we een verslag schrijven over een voorstelling die we bezocht hadden. Zoals ik al in Joyfull life #1 beschreef zit het met het bezoeken van theatervoorstellingen wel goed, dus ik had keuze waarover mijn verslag ging. Toen we op school hoorde dat we voor een studentenprijs naar een opera konden gaan was dit een reden om op ontdekkingstocht te gaan. Hoe leuk zou opera kunnen zijn?

 

Met twee vriendinnen, die ik van de opleiding ken, ging ik naar deze operavoorstelling genaamd Der Rosenkavalier. Dit was gelijk uitpakken de voorstelling duurde meer dan vier uur. Wel inclusief twee pauzes van twintig minuten, desondanks blijft het een lange zit.

De voorbereiding voor de voorstelling is alleen al leuk. Lekker optutten, leuk jurkje aan. We hebben er alle drie zin in. En wat ziet iedereen er netjes uit! Het is even een beetje raar. Ik voel me niet helemaal op mijn plaats hier. Zelf ben ik niet opgegroeid met het regelmatig bezoeken van theater of musea, laat staan dat ik verstand van opera heb. Maar de interesse, die is meer dan aanwezig.

In de waanzinnige zaal plaatsgenomen worden we meegenomen in een grote beleving. De opera is Duits, maar ze hebben een Nederlandse en Engelse boventitel waardoor je het mee kan lezen. Het verbaast me dat ik het eigenlijk heel goed kan volgen. In het eerste deel moet ik heel erg wennen. Je verwacht dat ze ergens stoppen met zingen en dat gebeurt maar niet. In het tweede deel en derde deel zit ik er helemaal in. De prachtige kostuums, het decor, de zang, waanzinnig. Ik ben echt onder de indruk. De pauzes zijn precies op de juiste moment waardoor het voor ons als publiek ook fijn is om even de benen te strekken. Vervolgens lezen we in het programmaboekje wat we in het volgende deel kunnen verwachten.

Maar we hebben genoten, sindsdien ben ik niet meer naar een opera geweest. Maar mocht ik de kans krijgen, sla ik hem geheel niet af!

Bint – oud in een nieuw jasje

De Koninklijke Schouwburg in Den Haag, 5 januari. De eerste voorstelling voor dit jaar. Samen met mijn beste vriendinnetje ga ik naar Bint. Een voorstelling over een schoolklas. In 1934 geschreven door F. Bordewijk, maar de inhoud past nog prima in de hedendaagse Nederlandse maatschappij.

Allereerst de Koninklijke Schouwburg in Den Haag met zijn karakteristieke elementen. Wauw, wat ziet dat er gaaf uit. Ik ben eenmaal eerder in dit theater geweest, maar het blijft indrukwekkend. Mooie plafondschilderingen in de zaal. Wij probeerden eruit te halen wie er stond afgebeeld, maar kwamen er jammer genoeg niet uit…

Lees verder

Joyfull life #1: Theaterliefde

img_7312
Een nieuwe categorie op de vrijdag! De mensen die mij goed kennen weten hoe erg ik van het leven kan genieten. Ook hoe ik onwijs er tegenaan kan trappen en die blogs lees je ook wel terug op de dinsdag. Echter wilde ik ook iets doen met mijn vrolijkheid en daardoor ontstond joyfull life. De eerste vrijdag van elke maand komt er een blog over iets wat mijn leven heel veel plezier brengt. En vandaag beginnen we met de eerste, mijn liefde voor theater.
Lees verder

Coppelia – ware schoonheid

img_7245Tijd voor ballet! Nee, ik ben geen grote balletkenner, maar vind het zeker leuk om te zien. Begin dit jaar zag ik mijn allereerste balletvoorstelling en woensdag 14 december de tweede. Dit keer ging ik met mijn beste vriendin naar Coppelia opgevoerd in het Nationaal Opera & Ballet te Amsterdam.

We hebben ons een beetje chic aangekleed, niet te chic, want overdag moeten we nog naar school. Voordat we na de voorstelling gaan, eten we een hapje op het Rembrandtplein en vervolgens mag het dan echt beginnen. Als je richting het gebouw loopt, wat aan de Amstel ligt, begint het al te kriebelen. Dit wordt een magische avond.
Lees verder

Winterbloemen – Wat als alles hier niet waar is?

Zaterdag 1 oktober was het weer zo ver. De eerste voorstelling van een nieuw theaterseizoen. Ik trapte af in mijn vertrouwde theater Flint met de voorstelling ‘Winterbloemen’. Een toneelstuk over vier vriendinnen die een weekend weggaan, maar een ongeluk krijgen. Terwijl ze op hulp wachten komen er gesprekken op gang die ze anders nooit gevoerd hadden. Lees verder

Sky – bijzonder, ontroerend en prachtig

‘Dit is jouw moment om een vlinder te zijn.’

thumb_IMG_5984_1024 Donderdag 16 juni 20.00 uur in Theater Amsterdam. Sky de musical. De allereerste 3D musical. Wat moesten we hier van verwachten? We lazen in het programmaboek dat John Ewbank en Kees Abrahams jarenlang aan deze productie hebben gewerkt. Met een script geschreven door Sarah Miles en een fantastische cast die de voorstelling fenomenaal neerzetten een prachtige avond om naar terug te kijken. Lees verder